Nalinee 的个人资料Oº°‘¨¤÷(`[¤* PL@NT -  £...照片日志列表更多  |  工具 帮助 |
|
1月29日 Return to มนุษย์เงินเดือน Modeจบสิ้นซักทีครับพี่น้อง
ตะลอนทัวว์ เชียงใหม่ - พิษณุโลก - กรุงเทพ - ปราจีน - ระยอง
ตอนนี้มาสิ้นสุดที่ระยองแล้วจ้า
วันนี้ขอรายงานตัวแล้วกัน เพราะนั่งตอบคำถามมือระวิงทั้งวันเลย
ตอนนี้นู๋แพล้นท์ได้งานทำแล้วครับ ขอบคุณทุกท่านที่เป็นห่วง
ตอนนี้ได้งานทำที่ Wood Groub Heavy Industrail Turbine อยู่แถวตลาดมาบตะพุด ไม่ได้อยู่ในนิคม (ค่อยสบายหน่อย) เป็นบริษัทที่บริการเรื่องซ่อมบำรุงโรงไฟฟ้า (อีกแล้ว) มาทำตำแหน่ง Training and Development Officer (อีกแล้ว) ดูเหมือนชีวิตไม่ค่อยมีอะไรเปลี่ยนแปลง แค่เปลี่ยนที่ เปลี่ยนคน เปลี่ยนสภาพแวดล้อม เริ่มงานวันที่ 1/2/2550 แล้วจ้า ส่วนทีพักอยู่ในตัวเมืองระยอง ติด ถ.สุขุมวิท ไปมาสะดวก มีรถทัวว์และรถโดยสารวิ่งผ่าน ใกล้ห้างสรรพสินค้า และแหล่งท่องเที่ยว ทุกท่านสามารถมาเที่ยวเล่นแถวระยองได้ ยินดีบริการเรื่องที่พักฟรี เพราะ...เค้าเหงาอ่ะ มาเที่ยวกันเหอะๆๆ
ส่วนการติดต่อนั้น ยังคงไว้ซึ่งเบอร์เดิมที่ทิ้งไว้ให้น่ะจ๊ะ แต่มีโครงการเปลี่ยนเบอร์ใหม่ เพราะขี้เกียจซื้อบัตรเติมเงินแล้ว จะเปลี่ยนเป็นรายเดือน หากมีการเปลี่ยนแปลง จะแจ้งให้ทราบในภายหลังน่ะค่ะ
ปล. เมื่อวานไปเที่ยวทะเลมาด้วยแหล่ะ ทะเลระยองนี่สวยเนอะ แต่...กรูลืมกล้อง -_-"
1月24日 ฝันหวานจริงๆ วันนี้อารมณ์ดีกว่าทุกๆวันที่ผ่านมา เพราะว่าในที่สุดคนที่เฝ้ารอเค้าก็โทรมาแล้วววว
รอเค้านัดสัมภาษณ์งานรอบสอง
เหอๆๆๆ
พรุ่งนี้ก็ go to Rayong again คาดว่าสัมภาษณ์คราวนี้น่าจะหมดเวรหมดกรรมกันซักที แล้วคงได้รู้ผลซักที่เห๊อะ เหนื่อย ไม่อยากเดินทางแล้วจริงๆ สัมภาษณ์เสร็จจะได้กลับบ้านซักที คิดถึงบ้านจัง
ตอนนี้ก็นั่งฝันหวานกันไป ถ้าได้งานเมื่อไหร่น่ะ....จะได้ผลาญเงินได้อย่างสบายใจเหมือนเดิมแล้ว เย้ๆๆๆ
จริงๆแล้ว วันนี้ได้คุยกับเพื่อนที่แผนกอีกครั้ง (ถ้าใครอยู่ AA หรือมีเพื่อนอยู่ ก็จะคุ้นกับคำพวกนี้) เห็นว่ากำลังสรุปผลงาน Q4 และวางแผน Q1 พูดง่ายๆ มันทำ MB2 กันอยู่
เอ้า...ก็เต็มที่เลยครับพี่น้อง
เพราะตอนนี้ก็ไม่รู้เหมือนกันว่าการทนทำ MB2 กับการว่างงานขำๆ แบบนี้ อันไหนดีกว่ากัน
แต่อย่างน้อย...ตอนนี้ก็มีโอกาศได้มีเวลานั่งฝันหวานกับเค้าแหล่ะ
ถ้าได้งานน่ะ...จะได้หยุดพักอย่างสบายใจซักที
ถ้าได้งานน่ะ...จะได้ไปทำอย่างที่อยากทำซักที
ถ้าได้งานน่ะ...จะได้ไปหาที่อยู่ หอสบายๆ มีเตียงสปริงนุ่มๆ เด้งๆ มี UBC และ ADSL และได้ใช้ชีวิตอยู่คนเดียวโดยที่ไม่จำเป็นต้องรู้จักใครก็ได้ซักที (ถ้าเน่าตายในนั้น คาดว่าจะไม่มีใครรับรู้แน่นอน)
ถ้าได้งานน่ะ...แค่คิดถึงว่าจะได้กลับไปใช้ชีวิตด้วยตัวเองอีกครั้ง ในที่ใหม่ๆ ในที่ๆไม่มีใครรู้จักเรา ก็มีความสุขแล้ว
ถ้าได้งานน่ะ...จะได้ไปหาที่เที่ยว และจะได้มีที่พักให้เพื่อนมา เผื่อเพื่อนรักทั้งหลายอยากจะมาเที่ยวทะเล
ถ้าได้งานน่ะ...จะไปเดินเล่นตามชายหาดขาวๆ ลมเย็นๆ และไปตกฝรั่งมาซักคน โฮ่ๆๆๆๆๆ
ถ้าได้งานน่ะ...จะได้หุ่นดีๆ เพรียวลม เพราะกูเกลียดอาหารทะเล (ได้ข่าวว่าตอนนี้น้ำหนักก็ไม่ถึง 50 แล้ว และก็ได้ข่าวว่าอาหารแถวๆนั้นรสชาดดีและไม่ได้มีแต่อาหารทะเล)
ถ้าได้งานน่ะ...จะได้ไปทะเลอย่างที่อยากไปซักที จริงๆแล้วฉันชอบทะเลชมัด ถึงแม้ว่า เค้าจะบอกว่า คนที่มาทะเล มีสองเรื่องคือ หนีร้อน หรือไม่ก็หนีรัก (จากเรื่องเพือนสนิท จำได้อยู่ประโยคเดียวเลยกรู)
ถ้าได้งานน่ะ...จะไปเป็นสาวชาวเกาะครับพี่น้อง เอาให้ดำไปกว่านี้อีก เพราะตอนนี้ก็ไม่มีอะไรจะเสียแล้ว
แล้วมันจะมีความคิดบ้างไม๊ว่า
ถ้าได้งานน่ะ...จะได้ทำงานให้เต็มที่ สมกับเงินเดือนที่เค้าให้เรามา ว่าแต่...ให้มันได้ก่อนเห๊อะ
แต่ที่แน่ๆ และไม่ต้องรอนาน สัมภาษณ์เสร็จเมื่อไหร่ จะกลับบ้านไปกอดพ่อแน่นๆ ซักที
คิดถึงบ้านจัง ^__^
1月15日 คำถามสุดอึ้งง.ง..ง..งงงหลายคนที่ได้สัมภาษณ์งาน หรือกำลังหางานทำอยู่ คงเคยเจอปัญหาพวกนี้เหมือนๆ กัน แต่ไม่รู้ทำไม โดนถามกี่ทีๆ ก็อึ้งทุกที
@ Please Introduce yourselve in English
สำหรับคนที่เคยผ่านการสัมภาษณ์มาอย่างโชกโชน คงไม่เป็นปัญหากับคำถามแค่นี้ แต่ถ้าเกิดเป็นคนที่ไม่เคยเจอการสัมภาษณ์ ก็จะเกิดอาการอึ้งแดกกันไป แค่แนะนำตัวเป็นภาษาไทย กูยังนึกไม่ออกเลย
@ Who are you?
เออ...นั่นดิ แล้วกรูเป็นใครว่ะ
@ What's your good point?
เออ...เอาแค่ภาษาไทยน่ะ คนอย่างกรูเนี่ยะ มีดีไรมั่งฟ่ะ
@ How about your plan in 5 years after? (คำถามนี้บางทีมาเป็นภาษาไทย บางที่ก็จะถามอะไรที่ง่ายกว่า เช่น จุดมุ่งหมายของคุณ / น้อง คืออะไร)
เออ...หางาน หาเงิน เลี้ยงปากเลี้ยงท้องตัวเองและแม่ได้อ่ะค่ะ อีก 5 ปี ก็ขอให้หาเลี้ยงได้อย่างนี้ต่อไปอ่ะค่ะ
เออ...เนื่องจากมาสโลว์ กล่าวไว้ว่าหากมนุษย์ยังไม่ได้รับการตอบสนองความต้องการขั้นพื้นฐานอย่างพอเพียง จะไม่สามารถก้าวสู่ลำดับขั้นต่อไปได้ ดังนั้น รับหนูไว้ทำงานก่อนแล้วกันน่ะค่ะ เรื่องอีก 5 ปีนั้น ค่อยคิดทีหลังแล้วกัน ตอนนี้ขอท้องอิ่มก่อน
@ Why do you want to change job? / Why do you leave there?
นั่นอะดิเนอะ...เอ่อ...เรื่องคนก็ไม่ใช่...เรื่องงานอย่าบ่นให้เค้าได้ยิน เดี๋ยวเค้าจะหาว่าเราไม่สู้งาน...บริษัท ก็...ด่าไม่ได้
แล้วถ้าหากเค้าเริ่มลงลึกเรื่องส่วนตัว
@ มีเพื่อนสนิทกี่คน
เออ...กี่คนหว่า เอ่อ...เรานี่มีเพื่อนป่าวหว่า (คำถามนี้อึ้งแดกไปเกือบ 30 วิ)
@ คิดยังไงกับเพื่อนสนิทคนนี้ ทำไมเราถึงสนิทกับเค้า
เออ...อึ้งจากคำถามข้อเมื่อกี้อยู่
@ คิดยังไงกับการทำงานกับผู้ชาย และการทำงานกับผู้หญิง (ในกรณีที่คุณทำงานกับผู้ชายมาตลอดและชอบที่จะทำงานกับผู้ชาย แต่คนสัมภาษณ์เป็นผู้หญิง)
เออ...นั่นดิเนอะ ทำงานกับผู้หญิงดีไงหว่า
@ มีแฟนรึยัง (มันจะถามทำไมฟ่ะ)
เออ...ไม่มีค่ะ (คำถามนี้ คนสัมภาษณ์..อึ้ง กรูไม่มีแฟนมันผิดตรงไหนฟ่ะ กูจะอยู่ให้ผู้ชายเสียดายเล่นเนี่ยะ เข้าใจป่ะ -_-")
@ เวลามีปัญหาปรึกษาใคร
เออ...ปกติก็...เออ ใครว่ะ
@ ทำไมถึงเลือกเรียนสาขานี้
เออ...นั่นดิ ทำไมว่ะ
@ (ในกรณีที่เสือกทำวิชา Minor ได้ A หมด) ทำไมถึงไม่เลือกเรียนตัว Minor ให้เป้นเรื่องเป็นราวไปเลยหล่ะค่ะ
เออ...นั่นดิ ความโง่ส่วนบุคคลมั้ง
@ คิดว่าแปลกไม๊ค่ะ ที่น้องทำคะแนนวิชาเกี่ยวกับตัวเลข ตรรกะ ได้ดี แทนที่จะทำในวิชาสายศิลป์
เออ...กูผิดตรงไหนเนี่ยะ ที่กูเสือกทำ STAT ได้โดยที่ไม่ต้องเข้าเรียน แล้วก็ได้ A มา กูทำวิจัยได้ดีกว่าไปเรียนทฤษฎี กูเสือก TOP Computer Programming ทุกตัว เพียงแต่กูได้ C วิชา Industrail Psychology เท่านั้นเอง...Psychology ได้ปริญญาเป็น วท.บ น่ะเฟ้ย
สำหรับบางคำถาม..บางคนอ่านแล้วไม่เห็นจะอึ้งเลย แต่กูอึ้งหว่ะ จริงๆ มึคำถามอึ้งๆ มากกว่านี้ แต่จำไม่ได้แล้ว
ขอเป็นกำลังใจแก่คนที่กำลังหางานทำทุกท่าน
~~ หางานนี้มันเหนื่อยจังฟ่ะ ~~
1月10日 เรื่องเล่าจากพิษณุโลกตอนนี้ อยู่ กทม แล้วจ้า พรุ่งนี้จะไปสัมภาษณ์งานอีกที่
ว่าจะมาเล่าเรื่องตอนอยู่พิษณุโลก แต่ขี้เกียจ วันนี้ขยันขึ้นมาแล้ว จิงๆ ก็คือ มันว่าง ไม่รู้จะทำอะไร
แปลก...แต่จริง จริงๆน่ะ
ขอเล่าปูเรื่องนิดนึง ตอนที่ไป ไปนอนที่บ้านน้า ซึ่งอยากจะบอกว่า บ้านน้าเลี้ยงสัตว์ไว้เยอะมากกก โดยเฉพาะหมา แต่ก็มีแมวอยู่สองตัว ตัวนึงชื่อรวมมิตร เป็นแมวสีดำ อกและเท้าขาว และอีกตัวชื่อ เขี้ยวเงิน เป็นแมวสีขาวมีลายแต้มสีน้ำตาล ส่วนหมามีเยอะมาก แต่น่าเสียดายที่ลูกหมาพันธุ์ดีหลายตัว ต้องตายเพราะว่าเป็นโรคหัด ไม่ทันไปฉัดวัคซีน ก็ตายซ่ะงั้น ตอนนี้เหลืออีกสองตัว ท่าทางร่อแร่ เข้าเรื่องแล้วกัน
ตัวทีเด็ดที่อยากเล่าให้ฟัง เป็นหมาตัวนึง ชื่อ เต้าหู้ เต้าหูเป็นหมา...อืม...น่าจะเทอร์เรียน่ะ ไม่แน่ใจ ไม่ค่อยรู้เรื่องหมาอ่ะ รู้แต่ว่าที่น้าฉันได้หมาตัวนี้มาเพราะว่าตามันไม่ดีข้างนึง เค้าเลยให้ฟรีๆมาเลย เป็นกรรมต้องมาเลี้ยงมันกันไป ตอนนี้มันเหลือตาข้างเดียว ข้างที่ไม่ดีมันนั่นแหล่ะ แถมตามันยังปูดๆ โปนๆ ออกมา ดูน่ากลัวดีพิลึกอีกด้วย ที่เหลือข้างเดียว ก็เพราะว่า เมื่อตอนเด็กๆ มันเล่นกับหมาอีกตัว แล้วมันตกใจ มันตกใจจน...ตาถลนออกนอกเบ้า!!! จริงๆน่ะ ซึ่งสัตวแพทย์มาบอกที่หลังว่า หมาพันธุ์นี้ถ้าตกใจมากๆ ตามันจะถลนออกมา ตามันหลุดออกมาเลยจริงๆน่ะ น่ากลัวเกิ๊นนน
อีกตัวที่อยากเล่าให้ฟัง เป็นแมว ชื่อไอ้เขี้ยวเงิน เป็นแมวตัวผู้ที่ซ่าจัดๆ เที่ยวกัดชาวบ้านเค้าไปทั่ว มีชีวิตโชกโชนมาตั้งแต่หนุ่มๆ เป็นแมวเจ้าถิ่นแถวนั้นทีเดียว แต่ด้วยที่มันโชกโชนอย่างนี้ ตอนนี้ สภาพมันเป็นแมวอัมพาตตัวนึง สัตวแพทย์บอกว่าอาจเกิดจากมันไปฟัดกับใครมา มันถึงต้องมีสภาพแบบนี้ น้าบอกว่ามันเป็นอย่างนี้ซักเดือนนึงแล้ว มันขยับไม่ได้เลย นอกจากขยับหัวได้เล็กน้อย ร้องก็ร้องไม่ได้ เมื่อก่อนยังพอส่งเสียงขู่พวกที่มันมาแย่งอาหารมันได้ แต่ตอนนี้มันทำไม่ได้แล้ว นอกจากขยับหัวได้เล็กน้อย แล้วก็เคี้ยวข้าวได้ ตายก็ไม่ได้ เห็นแล้วก็ปลงสังขารดี นี่แหล่ะ แมวเจ้าถิ่น
อ้ออ อีกเรื่อง เรื่องแปลกๆ ที่ไปเจอ ตอนที่ฉันออกไปเยี่ยมญาติ ระหว่างทางเจอรถถังทหารด้วย ก็เลยสงสัยว่าเกิดอะไรขึ้น
คำตอบแรกที่ได้รับจากน้าก็คือ เนื่องจากว่าพิษณุโลกโดนขู่วางระเบิดอยู่หลายที่ ทั้งที่ รพ. บิ๊กซี โลตัส ทอปแลนด์ หลังสวน ริมน้ำ (3 ที่หลังนี่ ถ้าใครเป็นคนพิษณุโลกคงรู้ดีน่ะว่าเป็นแหล่งเที่ยวทีเดียวเชียว) ก็เลยต้องมีรถถังทหารนี่แหล่ะ ไปอยู่ตามสถานที่สำคัญๆ ต่างๆ
คำตอบที่สองที่ได้รับ ก็คือ เค้าบอกว่ากลัวการมีการปฏิวัติกันอีกรอบ ก็เลยต้องให้รถถังวิ่งกันทั่วเมืองแบบนี้
สรุปแล้ว ก็เลยไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น
แต่ที่แน่ๆ ฉันว่า บ้านนี้ เมืองนี้ มันเป็นอะไรกันเนี่ยะ มีที่ไหน รถถังวิ่งบนท้องถนน ทั้งๆที่ไม่ใช่งานวันเด็ก แต่งานวันเด็กกลับโดนยกเลิก !!!
มะเร็ง เรื่องใกล้ตัวคุณ
จริงๆ แล้ว ที่ฉันแวะพิษณุโลกก่อนที่จะมา กทม เพราะว่าแวะไปเยี่ยมญาติคนนึง เนื่องจากว่าป้าเค้าเป็นมะเร็งที่ลำไส้ ระยะสุดท้ายแล้ว ก็คงอีกไม่นานหล่ะน่ะ เห็นแล้วก็ปลงสังขารดีจริงๆ ต้องต่อสายอะไรมากมายระโยงระยางไปหมด
อยากจะบอกว่ารอบตัวฉันนี่ คนเป็นมะเร็งเยอะมาก พี่สาวฉันคนนึงก็เสียไปแล้ว เพราะโรคมะเร็งลำไส้ ภรรยาลุงฉันเองก็เสียไปเพราะมะเร็งตับ ยายฉันก็เสียไปตั้งแต่แม่ฉันอายุแค่ 12 ปี เพราะโรคมะเร็ง และตอนนี้พ่อฉันเองก็เป็นมะเร็งต่อมลูกหมาก ยังดีที่ตรวจพบเร็ว ก็เลยรักษาได้
จริงๆ แล้วฉันเคยอ่านเจอในหนังสือ และก็อย่างที่รู้ๆกัน เซลล์มะเร็งก็เป็นเซลล์ร่างกายเราเอง แต่มีการเจริญผิดปกติ ดังนั้น ทุกคนมีโอกาสได้เป็นมะเร็งได้หมด เพียงแต่ว่าเราจะสิ้นอายุขัยก่อนที่จะเป็นมะเร็งเท่านั้นเอง แต่บางคนโชคร้ายที่เกิดมีมะเร็งก่อนที่จะสิ้นอายุขัย เท่านั้นเอง
และแม้แต่ฉันเอง ก็เสี่ยงต่อการเป็นมะเร็งปากมดลูก แต่ยังไม่ไปตรวจ ไม่รู้กลัวอะไรเนี่ยะ แต่ก็ช่างเถอะ ไม่ตายด้วยมะเร็ง ก็ตายด้วยอย่างอื่นอยู่ดี คิดไรมาก จิงป่ะ
ปล. ได้ข่าวว่าเมื่อวานมีงานเลี้ยงปีใหม่ของ HR นี่เน่อะ อยากไปด้วยจัง ว่าแต่มีประกวด HR Boy&Girl อีกป่ะ ถ้ามี น่าเสียดายนน่ะเนียะ ที่ไม่ได้ไปอำลาตำแหน่ง อิอิอิ...อดีต Miss HR Girl 1月7日 ว่างเปล่าตอนทำงานเยอะๆ งานท่วมหัว ก็บ่น
ตอนนี้ว่าง ไม่มีอะไรทำ ก็บ่น
ตอนนี้ ประสาทจะแดกกกกกก แล้วววววววว
กำลังรอผลบริษัทนึงอยู่อย่างใจจดใจจ่อ ถ้าได้ ก็จะได้เริ่มงานเดือนหน้าเลย ขอให้ได้ซักทีเหอะ สาธุ ที่อยู่ก็ไม่เป็นหลักเป็นแหล่ง เงินก็จะหมด ประสาทก็แดกกกก
ตอนนี้อยุ่พิษณุโลก พรุ่งนี้คงต้องเดินทางเข้า กทม และอีกซักสองสามวันคงได้ไปปราจีน ไปเคลียส์เรื่องบ้าน แล้วถ้าโชคดี อาจได้กลับเชียงใหม่ (อีกแล้ว) เพราะมางานรับปริญญาน้องที่แผนก แล้วถ้าโชคดีกว่านั้น ภายในอาทิตย์หน้า อาจได้ไประยอง ไปสัมภาษณ์งาน
ทำไมดวงกูมันได้ทำงานไกลบ้านจังว่ะ อยากหยิ่งๆ พ่อชวนทำที่บ้าน บอกยังไม่ถึงเวลา ขอเวลาให้แพล้นท์ได้ไปหาประสบการณ์ข้างนอกก่อน แล้วแพล้นท์กลับมาช่วยแน่ๆ ขอเวลาซัก 5-6 ปีน่ะพ่อน่ะ ขอให้แพล้นท์มีชีวิตของตัวเองก่อน พ่ออย่าเพิ่งเป็นอะไรไปน่ะ
เรื่องนี้สอนให้รู้ว่า : หยิ่งกินไม่ได้
ตอนนี้กำลังคิดถึงพี่ๆ เพื่อนๆ น้องๆ ที่แผนกอยู่...
เมื่อกี้คุยกับเพื่อนคนหนึ่งทาง msn ซึ่งเค้ามีความสุขมากเหลือเกินในการทำงาน เพราะว่าได้ทำงานที่ชอบ (มันเป็นสถาปนิก จิงๆแอบอิจฉาน่ะนั่น นั่นเป็นอาชีพที่ฉันใฝ่ฝันเลย) แถมยังมีเพื่อนร่วมงานที่ดี เหมือนพี่เหมือนน้อง ก็เลยทำงานเหมือนไม่ได้ทำ สนุกกับงานมากๆ
ไอ้ฉันรึก็พวกยอมแพ้ไม่ได้ คุยทับเลย...
ที่แผนกเราก็เหมือนกัน เหมือนพี่เหมือนน้อง อยู่กันอย่างเหนียวแน่นมาก มันเลยไม่มีใครกล้ามาทำอะไร เพราะถ้าใครทำอะไรใครซักคน คนอื่นก็จะช่วยออกหน้า
เนื้องานก็ดี challenge จัดๆๆๆ
หน้างาน ถึงแม้จะมีป่วยๆ บางคน แต่รวมๆ แล้วก็ดี
พูดไปพูดมา...
แล้วกูออกทำไมว่ะ ???
นั่นดิเนอะ
สับสนๆๆๆ
จน
เครียด
กินเหล้า
ไปปราจีนคราวนี้ กินเหล้ากันเหอะ เบื่อโว้ยยยย !!!
แต่ทำไง ตังส์ไม่มี -_-"
ปล. พี่นุ้ย เค้าเริ่มเซ็งตัวเองจริงๆนั่นแหล่ะ เฮ้ออ นึกว่าโดยกมลสันดานเป็นคนขี้เกียจ นึกว่าจะอยู่ว่างๆ ได้นานกว่าคนปกติ ผิดคาด อยู่ได้อาทิตย์เดียวก็ประสาทจะแดกแล้ว ตอนแรก plan ไว้ว่าเดือนแรกจะอยู่นิ่งๆ เดือนที่สองค่อยมองหางานทำ กว่าจะเริ่มงาน ได้พักสามเดือนพอดีเลย แต่ตอนนี้ จะบ้าแล้วววว
ปล1. ถึงพี่นุ้ยอีกรอบ เข้าไป comment blog ไม่ได้ เนตป่วย อิจฉาๆๆๆๆ ได้ไปเที่ยว ปล่อยให้ไปเที่ยวก่อน เพราะเป้าหมายของเค้าคือหางานที่ไหนก็ได้ที่ใกล้สถานที่ท่องเที่ยว แล้วเดี๋ยวคอยดูๆๆๆ กรูต้องบ้าไปแล้วแน่เลย
ว่าแต่ทำไมไม่ทำงานที่เชียงใหม่ซะหล่ะวะ ที่ท่องเที่ยวระดับชาติเลย เออเนอะ สับสันๆๆๆ
แล้วเดี๋ยววันหลังจะมาเขียนเล่าเรื่องที่มาพิษณุโลกเป็นเวลามากมายตั้ง 1 วัน มีอะไรเยอะแยะเลย ขำๆด้วย วันนี้ง่วงแล้ว
1月5日 จิปาถะจิปาถะ 1 : บ้าน...บึ้มมม
บางกระแสบอกว่า เค้าขู่วางระเบิดหลายพื้นที่และหนึ่งในนั้นก็คือ โลตัสหางดง ได้ข่าวว่าอยู่ตรงข้ามบ้านฉันเลย เมื่อวานเพิ่งไปช้อปมา
บางกระแสก็บอกว่า มีคนเอาระเบิดไปเขวี้ยงเมื่อตอนเช้านี้แล้ว ตายไปสอง แต่ปิดข่าวกันให้แซ่ด
เมื่อเช้า...ก็ยังขี่รถผ่านหน้าโลตัสอยู่เลย ไม่เห็นมีอะไร ???
แต่ที่แน่ๆ ตอนนี้ไม่ว่ากรุงเทพฯ หรือว่าเชียงใหม่ ประสาทแดกกันถ้วนหน้าแล้วครับพี่น้องงงง !!!
คนเราก็แค่ตาย ตายแล้วก็จบ จะคิดมากกันไปทำไมเนี่ยะ ถ้าคิดซ่ะว่า ถ้าวันพรุ่งนี้เราจะตายแล้ว แล้วอะไรมันจะสำคัญ แล้วพวกเราก็ต้องตายวันพรุ่งนี้จริงๆน่ะ ซักวัน วันพรุ่งนี้...ก็ต้องเป็นวันตายของเรา จริงไม๊หล่ะ
•°o.O **** O.o°• จิปาถะ 2 : น้ำพลังแม่เหล็ก
@ ขอเขียนถึงซักหน่อย เพราะเพิ่งนั่งคุยกันในวงครอบครัวตอนหลังกินข้าวเสร็จ เดี๋ยวความรู้จะหาย เรื่องน้ำแม่เหล็กเนี่ยะ มันคือน้ำที่มีโมเลกุลละเอียดมากกว่าน้ำปกติ และโมเลกุลน้ำจะเป็นรูปหกเหลี่ยม ซึ่งโมเลกุลนี้จะใกล้เคียงกับของเหลวในร่างกาย ทำให้ร่างกายสามารถดูดซึมได้ง่าย ดังนั้น จะมีพลังรักษาโรคได้อย่างไม่น่าเชื่อ และมีการศึกษากันทางวิทยาศาสตร์แล้ว
@ การที่จะทำให้น้ำเป็นน้ำพลังแม่เหล็กได้ ต้องเอาน้ำบริสุทธิ์ หรือน้ำที่กรองด้วยระบบ RO มาผ่านเครื่องกรองแม่เหล็กอีกครั้ง ทำให้โมเลกุลน้ำละเอียดขึ้น นี่คือวิธีที่บ้านของฉันทำน้ำพลังแม่เหล็ก (ตอนนี้กำลังศึกษาตลาด จะขายกันอีกแล้ว เหอะๆๆ)
แต่มันมีวิธีที่น่าทึ่งกว่านั้น !!!
++ เชื่อหรือไม่ว่า ถ้าเราเปิดเพลง classic หรือพวกเพลงโอเปร่าให้น้ำในระยะเวลาหนึ่ง โมเลกุลของน้ำจะจัดเรียงตัวกันใหม่ แล้วจะได้โมเลกุลที่ละเอียดกว่าเดิม แล้วก็เป็นรูปหกเหลี่ยมด้วย หรือแม้กระทั่งว่า ถ้ามีการสวดมนต์อยู่ระยะหนึ่ง โมเลกุลของน้ำก็จะเปลี่ยนเหมือนกัน ดังนั้นน้ำมนต์บางที่ถึงมีสรรพคุณรักษาโรค
++ แต่ในทางกลับกัน หากเราเปิดเพลงแรงๆ หนักๆ หรือว่าด่ากันเสียงดังๆ โมเลกุลน้ำที่เรียงเป็นระเบียบจะแตกกระเจิงเลย
นี่เค้าพิสูจน์กันทางวิทยาศาสตร์แล้ว
ส่วนสรรพคุณของน้ำแม่เหล็ก ก็เยอะอ่ะ จำไม่ได้ แต่จำได้ข้อนึงว่าจะช่วยให้กินอาหารได้น้อยลง แต่เพราะอะไรก็จำไม่ได้ แต่ที่แน่ๆ กลับบ้านมากินน้ำแม่เหล็กก็ตลอดน่ะ แต่ไหงกินเยอะขึ้นกว่าเก่า ไม่เคยกินแบบทีมชาติอย่างนี้มานานแล้วน่ะ แต่อย่างว่าแหล่ะ ที่ไหนก็ไม่เหมือนที่บ้านจริงๆ
อย่างน้อยๆ ตอนนี้อาการภูมิแพ้ก็ดีขึ้นแล้ว ไม่รู้ว่าเพราะ น้ำแม่เหล็ก อากาศที่อุ่นขึ้น หรือว่าเพราะชิน แต่ก็ไม่ต้องกินยาทุกมื้ออย่างเมื่อก่อนแล้วแหล่ะ ค่อยยังชั่วหน่อย
•°o.O **** O.o°•
จิปาถะ 3 : เหงา
เหงาชะมัดเลย ไม่น่าเชื่อว่าคนอย่างฉันจะรู้สึกเหงากับเค้าเป็น คนที่เคยคิดแต่จะหาทางอยู่คนเดียว ในที่สุดก็เหงากับเค้าเป็น
อยู่กับครอบครัวก็อบอุ่นดีหรอก แต่พอเข้าห้องตัวเอง ก็เหงาอีกล่ะ
พ่อไม่อยู่บ้านทั้งวัน เป็นเมื่อก่อนก็ดีใจเลย แต่ตอนนี้ก็เหงาอีกล่ะ
ยิ่งพอคิดว่า อีกไม่นาน ก็ต้องจากบ้านอีกครั้ง เหงาเป็นบ้า
..........
เคยไม๊ ที่บางครั้ง แม้แต่บ้านตัวเองก็ไม่รู้ว่าจะอยู่ตรงไหนดี
บ้านที่เคยอยู่ พอไม่ได้อยู่ มันก็เปลี่ยนแปลงไปเยอะ
เดินไปที่โรงงานพ่อของตัวเอง แต่ก็เจอใครก็ไม่รู้ ไม่รู้จัก แล้วเค้าก็มองฉันแปลกๆ ด้วยที่เค้าก็ไม่รู้ว่าฉันเป็นใคร
และแม้แต่เส้นทางเดินไปในตัวโรงงานที่ฉันคุ้นเคย ฉันก็ไม่กล้าเดินเข้าไป เนื่องจากไม่รู้ว่าเดินเข้าไปจะไปเกะกะเค้าไม๊
แล้วก็ถูกมองด้วยสายตาแปลกๆ เนื่องจากเค้าติดป้ายไว้ตัวเบ่อเร่อ "Staff Only"
บ้านฉัน เปลี่ยนไปเยอะจัง
พอพ่อไม่อยู่บ้านหนึ่งวัน ฉันเหงาจังเลย เพราะฉันไม่รู้ว่าจะไปอยู่ตรงไหนของบ้านดี สุดท้ายฉันก็เลยต้องมานั่งที่ห้องทำงานพ่อและเล่นคอมอยู่เงียบๆ
พอพ่อกลับมาตอนเย็น ดีใจชะมัด เหมือนเด็กน้อยๆ เลย
รู้งี้ ตื่นเช้าหน่อย แล้วไปกับพ่อดีกว่า ไม่น่าตื่นสายเล้ยย
เฮ้ออ..สงสัยจะว่างจัดๆ เลยฟุ่งซ่าน o_0"
|
|
|
%c3%b7%c2%a4%c2%a8%e2%80%98%c2%b0%c2%baO%3a+2007%e5%b9%b41%e6%9c%88&referrer=){kind=small}
